چرا امولسیون‌های ضدکف سیلیکونی می‌شکنند؟ علل آن چیست؟
ضد کف های امولسیونی سیلیکونیبه طور گسترده در بخش‌هایی مانند کاغذسازی، تصفیه آب، عملیات میدان نفتی، پوشش‌های پایه آب، چسب‌ها و نظافت صنعتی استفاده می‌شوند. کاربران اغلب با مشکلاتی مواجه می‌شوند که در آنکف زدادر ابتدا عملکرد بسیار خوبی دارد، اما پس از مدتی ماندن، دچار جدا شدن روغن یا لایه لایه شدن می‌شود، یا هنگام ورود به سیستم‌های خاص، ناگهان پایداری خود را از دست می‌دهد. تجزیه و تحلیل بیشتر نشان می‌دهد که این پدیده‌ها اغلب با از بین بردن امولسیون "h مرتبط هستند."
با این حال، یک تصور غلط رایج وجود دارد که جداسازی امولسیون درضد کف های امولسیونی سیلیکونینشان دهنده کیفیت پایین محصول یا سیستم امولسیون سازی ناپایدار است. در واقع، طراحی این ضدکف‌ها شامل یک تناقض ذاتی است: آنها باید در طول نگهداری پایدار بمانند، اما در حین استفاده روغن سیلیکون فعال آزاد کنند تا به طور موثر کف را سرکوب کنند. بنابراین، هدف پایداری مطلق نیست، بلکه ایجاد تعادل بین پایداری و آزادسازی مواد فعال است.
علل اصلی جدا شدن امولسیون در ضد کف های سیلیکونی
علت اساسی جداسازی امولسیون درضد کف های امولسیونی سیلیکونیعبارت است از از بین رفتن لایه محافظ در سطح مشترک روغن و آب. امولسیفایرها معمولاً در سطح مشترک بین روغن سیلیکون و آب جذب می‌شوند و یک لایه محافظ تشکیل می‌دهند که از تماس قطرات روغن سیلیکون با یکدیگر جلوگیری می‌کند. هنگامی که این لایه سطحی آسیب ببیند، قطرات مستعد به هم پیوستن هستند.
یکی از عوامل رایج، تأثیر الکترولیت‌ها است. به عنوان مثال، وجود مقادیر قابل توجهی نمک - به ویژه یون‌های چند ظرفیتی مانند کلسیم و منیزیم - نیروهای دافعه بین قطرات امولسیون را تضعیف می‌کند و نزدیک شدن و ادغام آنها را آسان‌تر می‌کند. عامل مهم دیگر، تأثیر سایر سورفکتانت‌های موجود در سیستم است. بسیاری از سیستم‌های صنعتی ذاتاً حاوی اجزایی مانند پراکنده‌کننده‌ها، امولسیفایرها و عوامل مرطوب‌کننده هستند.
پس از اضافه شدنضد کف امولسیون سیلیکونی، این مواد ممکن است با امولسیفایرهای ضدکف برای مکان‌های جذب رقابت کنند و پایداری سطح مشترک قطرات روغن سیلیکون را تغییر دهند و منجر به بی‌ثباتی شوند. نوسانات دما نیز نقش مهمی در امولسیون‌زدایی دارند. برای امولسیفایرهای غیر یونی، افزایش دما می‌تواند باعث کم‌آبی بخش‌های پلی‌اکسی‌اتیلن شود و در نتیجه آب‌دوستی و ظرفیت محافظت سطحی امولسیفایر را کاهش دهد و در نهایت پایداری امولسیون را به خطر بیندازد. علاوه بر این، تغییرات pH، نیروهای برشی بالا و وجود اجزای پلیمری در سیستم نیز می‌توانند ساختار سطحی امولسیون را تغییر دهند.
مشکل شکستن امولسیونضد کف های امولسیونی سیلیکونیاساساً منعکس کننده تضاد ذاتی بین پایداری امولسیون و فعالیت ضد کف است. در حالی کهضد کف های امولسیونی سیلیکونیاز آنجایی که برای عملکرد صحیح به درجه خاصی از امولسیون‌زدایی نیاز است، این آزادسازی باید در محدوده معقولی نگه داشته شود. یک ضدکف امولسیون سیلیکونی عالی نه پایدارترین محصول است و نه به راحتی می‌شکند؛ بلکه محصولی است که تعادل بهینه بین ذخیره‌سازی پایدار و آزادسازی سریع را برقرار می‌کند. درک این موضوع توضیح می‌دهد که چرا یک ضدکف می‌تواند در سیستم‌های مختلف عملکرد بسیار متفاوتی داشته باشد و چرا انتخاب و طراحی یک ...کف زداباید محیط خاص برنامه را در نظر بگیرد.
